Lični napredak
Povezani članci
Autor: Kristina Brajtigam
Sistemska porodična terapija je vrsta psihoterapije čiji je fokus odnos među ljudima, njihova međusobna interakcija posmatrana kroz određenu, ljudima svojstvenu dinamiku i obrasce ponašanja. Osnovna karakteristika ovog modaliteta je promena interakcija članova porodice u cilju otklanjanja teškoća koji ometaju funkcionisanje te porodice u celini.
Sistemski pristup porodici podrazumeva zaokret od determinističkih objašnjenja događaja ka cirkularnoj kauzalnosti, kao i od razmatranja pitanja svrhe i motivacije ka modelu samoregulativnog (sopstvenim pravilima vođenog) sistema.
Porodica ima svoj život kao svi živi organizmi ili, još šire gledano, kao živi sistemi i kao takva ona je mnogo više od prostog zbira svih svojih članova. Ponašanje jednog člana porodice je uslovljeno ponašanjima ostalih članova te se posmatranje udela svakog od njih, u lancu porodičnih događaja smatra korisnom informacijom.
Porodice se, kao i drugi biološki sistemi, obično nalaze u osetljivom homeostatskom stanju koje može biti narušeno bolešću, gubitkom ili proširenjem porodice i mnogim drugim stresovima.
Suočena sa krizom, porodica teži promeni kako bi se prilagodila novonastaloj situaciji. Javlja se potreba za preraspodelom uloga kao i drastičnim promenama u organizaciji porodičnog života.
Razvod, kao fenomen porodičnog života, predstavlja prekid tradicionalnog životnog ciklusa porodice koji stvara neravnotežu koja je vezana za pomeranja u odnosima, gubitke što ima za posledicu pojavu važnih emocionalnih zadataka koje članovi porodice treba da obave kako bi mogli nastaviti da se razvijaju. Iako se danas razvod posmatra kao razvojni fenomen a ne kao najteža bračna disfunkcija, on može, i često jeste podloga za nastanak različitih simptoma, odnosno poremećaja kako kod bračnih partnera, tako i kod dece. Shodno tome, kod dece se mogu javiti napetost, strah, gubitak ustaljenih navika, različiti somatski simptomi, zloupotreba supstanci, delinkvencija, pokušaji samoubista, maloletnička trudnoća..
Psihoterapijski rad je, kada se govori o bračnim partnerima, prvenstveno određen njihovim polom i rodnom ulogom, pa tako terapijski ciljevi kod žena podrazumevaju razvijanje kompetencija, snage i sposobnosti da bude sama, rad na razvoju ličnog identiteta i preuzimanje kontrole nad sopstvenim životom, dok kod muškaraca se najčešće radi na potenciranju nežnih osećanja koja su skrivena iza besa i radi se na razvijanju mreže podrške i razvijanju ličnih resursa.
U cilju prevazilaženja krize i zarad rasta same porodice korisno je uključiti njene članove u proces sistemske porodične terapije kao konteksta koji je dao odlične rezultate na ovom polju.
Izvor: licninapredak.rs / Kristina Brajtigam, psihoterapeut
