Home / Članci / Sistemska individualna terapija
Psihoterapija

Sistemska individualna terapija

Autor: Iva Kisić

Sistemska porodična psihoterapija je poznati psihoterapijski modalitet koji se bavi problemima i teškoćama ljudi u kontekstu njihovih odnosa sa značajnim osobama u njihovim životima. Pa je tako fokus terapije, u radu sa porodicom ili parom, na odnosima, relacijma i interakcijama koje članovi porodice/par međusobno ostvaruju. Sistemska terapija, takodje, naglašava ulogu šireg sistema kao što je zajednica, društvo, kultura u kojoj pojedinac i porodica žive. Ovaj terapijski modalitet, između ostalog, kao vrlo bitan princip ističe “ovde i sad” dok se prošlost sagledava kroz relacije, porodičnu istoriju, vrednosne sisteme, transgeneracijske obrasce…
Generalno govoreći sistemska porodična psihoterapija obuhvata rad sa pojedincem, partnerima i porodicom.

U radu sa pojedincem već na prvoj seansi razgovara se o očekivanjima, nadama, o tome šta je za klijenta cilj terapije. Terapeut procenjuje da li klijentu, sa stanovišta sistemske terapije, možemo pomoći. Sa klijentom se dogovaraju prijoriteti, učestalost seansi, klijent se poziva da govori o sopstvenom iskustvu i svom pogledu na svet. Ono što sistemsku porodičnu terapiju razlikuje od ostalih pristupa jeste da se sa klijentom radi na odnosima i interakcijama sa ostalim članovima porodice, iako oni ne moraju biti prisutni na seansi, kao i na relacijama sa klijentu važnim osobama. Terapeut nije tu da interapretira već da uvede interpersonalnu perspektivu u razmišljanje klijenta kao i da pomogne klijentu da se oslobodi od represivnih i patologizirajućih obrazaca. Osećanja, uverenja, obrasci ponašanja takodje su u fokusu terapije.

Neke od indikacija za sistemski rad sa pojedincem su: kada klijent želi da radi na problemu ali ne želi da se uključe ostali članovi porodice, kad klijent želi da radi na svojim problemima a porodica nije u mogućnosti da se uključi u terpiju, kada postoje nerazrešeni konflikti, nakon razvoda braka, kada drugi partner neće ili ne može da dodje na terapiju, pri radu sa adolescentima u pojedinim fazama terapije itd.
Kada su u pitanju problemi pojedinca prisutni u kontekstu odnosa sa njemu/njoj značajnim osobama, bilo da postoji problem u odnosu sa porodicom, na radnom mestu, sa osobama iz najbližeg okruženja i šire, sistemska terapija može biti od koristi.

Izvor: licninapredak.rs / Iva Kisić, psihoterapeut

Pogledajte i

ŽIVETI ŽIVOT – ili zašto je preterano spavanje depresivna reakcija

Spavanje je važno za zdrav život. Tokom spavanja se dešavaju važni procesi neophodni za naše …

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *